Πέμπτη, 9 Ιουνίου 2011

Γέρων Παΐσιος- Ανθρώπινη και θεία δικαιοσύνη


  Ποιός απο μας δεν θεωρεί το δίκιο του αδιαπραγμάτευτο; Πόσες φορές δεν οδηγήσαμε συγχωριανό, γείτονα ή αδερφό μας στο δικαστήριο επειδή έθιξε το αίσθημα του δικαίου, αίσθημα που τις περισσότερες φορές ζυγίζει όσο και η μύγα που δεν την σηκώνει το σπαθί του εγωισμού μας;

  Ο γέροντας με απλό και σοφό τρόπο διακρίνει την διαφορά ανθρώπινης και θείας δικαιοσύνης..

   Μια μέρα, ένας προσκυνητής ρώτησε τον γέροντα τι είναι η θεία δικαιοσύνη και εκείνος απάντησε με ένα χαριτωμένο παράδειγμα.
   -Να, πες πως κάθονται δυο άνθρωποι σ' ένα τραπέζι για να φάνε, κι έχουν μπροστά τους ένα πιάτο με δέκα βερίκοκα. Αν λοιπόν ο ένας φάει από λαιμαργία και γαστριμαργία επτά και αφήσει τρία στον άλλον, τότε αυτός έχει αδικία και αδικεί τον άλλον, αυτό είναι το άδικο.
    Αν τώρα αυτός πει:
  -Ε, είμαστε δύο και τα βερίκοκα είναι δέκα - άρα μας αναλογούν από πέντε- και φάει αυτός τα πέντε κι αφήσει για τον άλλον τα άλλα πέντε, τότε αυτός ο άνθρωπος εφαρμόζει το ανθρώπινο δίκαιο και έχει την ανθρώπινη δικαιοσύνη
    Γι' αυτό, το ανθρώπινο δίκαιο, πολλές φορές τρέχουμε στα δικαστήρια για να το βρούμε.
    Αν όμως αυτός δει πως στον άλλο αδελφό αρέσουν τα βερίκοκα και προσποιηθεί πως σ' αυτόν δεν αρέσουν -και φάει μόνον ένα για το λογισμό- και λέει στον άλλο: "αδελφέ, φάε εσύ τα άλλα βερίκοκα, γιατί εμένα δεν μου πολυαρέσουν,αλλά με πειράζουν και λίγο και γι' αυτό καλύτερα να μή φάω άλλο", τότε αυτός έχει τη θεία δικαιοσύνη με την οποία προτιμά ανθρωπίνως, να αδικηθεί. Με τη θεία χάρη όμως, αμοίβεται για τη θυσία του. Αυτός παίρνει τη θεία χάρη "με το τσουβάλι".
πηγή: Από το βιβλίο, Ο Γέρων Παΐσιος, Ιερομόναχου Χριστοδουλου, Αγιορείτου 


1 σχόλιο:

Ανώνυμος είπε...

τυχεροί όσοι τον γνωρισαν.